Transavia donderdag 19 juli 2018

En toen…. kregen we eindelijk antwoord van Transavia na 6 weken wachten.

Wat ons opviel was dat ze inderdaad goed de opmerkingen gelezen hadden en als cadeautje….. toch een teruggave waar we niet op gerekend hadden 🙂

Beste mevrouw Brongers,

Ten eerste mijn excuses voor het late antwoord. Vanwege drukte op de afdeling zijn wij jammer genoeg niet aan toe gekomen om u eerder te berichten.

Ik begrijp dat het vervelend is dat wij uw vlucht niet volgens schema hebben uitgevoerd. Dat is natuurlijk niet de bedoeling! Ondanks alle omstandigheden die wij nemen om vertragingen te voorkomen, is het jammer genoeg niet gelukt.

Ik vind het jammer om te horen dat u de informatievoorziening onvoldoende vond. Bij een vertraging is het juist extra belangrijk dat u goed geïnformeerd wordt. Ik deel dit met onze afhandelaar op de luchthaven van Valencia.

Daarnaast vind het belangrijk dat al onze passagiers tevreden zijn over onze service aan boord en op de luchthaven. Daarom stuur ik uw feedback door naar de desbetreffende afdeling. Zo kunnen ze kijken hoe ze dit anders kunnen doen.

Vanwege de vertraging heeft u recht op een compensatie van € 250,- per persoon, in totaal € 500,- .
Binnen twee weken ontvangt u het bedrag op uw IBAN rekeningnummer

ik hoop dat jullie ondanks alle ongelukkige omstandigheden terug blijven kijken op een fijn verblijf in Valencia. Mocht u nog andere vragen hebben, dan helpen wij u graag.

Met vriendelijke groet,

Siham
Service Centre

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Terugreis Valencia – Rotterdam zondag 3 juni 2018

Wat een reis!

Zeer slecht weer, harde regen en fel onweer, tijdens het rijden naar het vliegveld op zondagmorgen. Eigenlijk onverantwoord maar weinig keus als je een vlucht moet halen. Behoorlijk wat gestress omdat we in eerste instantie in de verkeerde parkeergarage waren om de huurauto terug te brengen: de plek zien maar er niet kunnen komen vanwege hele hoge betonnen obstakels. Een zeer onvriendelijke dame die weigerde de slagboom open te doen omdat we eerst het kaartje moesten betalen. Weer helemaal terug dus, €1,00 betaald en toen weer terug naar de slagboom, uitrit uit en de volgende inrit weer in. De rest staat in het verhaal naar Transavia hieronder….

      

Uiteindelijk op maandagmorgen om 8 uur gepland en om 20 over 8 vertrokken naar…. Schiphol. Prachtig weer én een wel héél bijzonder ontbijt onderweg 😉

      

Toen we per bus weer terug waren in Rotterdam liepen we naar de parkeerplaats… betalen, o nee toch niet geen bon aanwezig… bellen en dan doorgestuurd worden naar de informatiebalie in de aankomsthal (lees: weer helemaal terug lopen dus) Dat was teveel op dat moment 😉 we besloten om bij Hotel Wings op het terras wat te drinken en vooral ook wat te eten en dat was lekker, erg lekker!

   

Daarna parkeerticket geregeld en toen konden we eindelijk naar huis. Weg uit de drukte ook…. want het was er erg druk! Onderweg hebben we nog koffie gedronken bij een benzinestation bij strand Nulde (geloof ik) en daarna nog een keer gestopt voor een shagje bij Dekkersland.

Zondagmorgen om 5.10 in de auto gestapt en maandagmiddag om 17.10 reden we onze oprit op. Totaal 36 uur onderweg geweest en daar een krappe 5 uur van geslapen in het hotel. Wij als ervaren reizigers hebben ons goed gedragen…. en zijn nu toch wel all-round dacht ik zo 🙂 🙂 🙂

Het onderstaande schreef ik naar Transavia….. en dat zegt alles wel denk ik!

Hallo, we hadden een terugvlucht geboekt vanaf Valencia naar Rotterdam. Toen we zondagmorgen richting het vliegveld reden was het behoorlijk slecht weer en het bleek, na het inchecken en de douane, dat onze vlucht niet kon vertrekken maar we wisten niet waarom.
We zouden om 9.45 vertrekken en ik kreeg om 9.53 een sms met de melding dat de vlucht vertraagd was en de nieuwe tijd was 10.30. Er kwam geen informatie van de medewerkster bij de gate omdat zij het ook niet wist. Er kwamen vervolgens 2 mannen (piloten?) vertellen dat er blikseminslag geweest was, maar dat de schade mee leek te vallen. Er moest een trap komen zodat de plekken geinspecteerd konden worden en dan was de verwachting dat we alsnog konden vertrekken maar ook dat het niet duidelijk was over hoeveel tijd dat dan zou zijn.
Om 10.23 kreeg ik weer een sms met de melding dat de nieuwe verwachte vertrektijd 11.15 was.
Om 10.58 kreeg ik een nieuwe sms met een verwachte vertrektijd van 11.45. Daarna kwamen ‘de mannen’ nog twee keer een update geven. De informatie was dat er geen lange ladder beschikbaar was en dat er geen hoogwerker op het platform mocht. Transavia bleef zoeken…. verdere informatie kwam er niet.
Wel kregen we rond het middaguur per persoon een voucher van €3,50. Dit werd niet gecommuniceerd door de medewerkers: ineens zie je mensen naar de balie lopen en dan komen ze terug met een strookje in de hand…. als je dan vraagt wat het is blijkt het een voucher te zijn die je af kunt halen.
Er kwamen vervolgens nog kopietjes op de balie te liggen met regels voor vertraging/annulering van een vlucht (dat belooft niet veel goeds) en dat was de “informatie” dan weer. Zonder verdere uitleg want de dame achter de balie sprak gebrekking Engels maar deed wél haar best!
Om 15.31 kreeg ik weer een sms met een nieuwe verwachte tijd van 16.00. We hebben vanaf dat moment ook geen piloten meer gezien. Er bleken nog vouchers uitgedeeld te worden van €5,00 p.p. maar die hebben we niet opgehaald.
Om 17.02 kreeg ik nog 1 sms met de melding dat de nieuwe verwachte tijd 8.00 was.
8 Uur? Dat was dus de volgende dag!
We zagen ineens mensen met handbagage weglopen en toen we in de gaten hadden dat dat onze medepassagiers waren liepen wij ook naar de balie: leeg. Géén informatie over hoe en wat en ineens een lege balie bij de gate. Er stond een dame in de buurt van de balie (ander kleurtje kleding aan) en zij kon ons gelukkig nog vertellen dat we naar de balie van Swissport moesten gaan om onze bagage op te halen én een voucher voor een hotelovernachting met vervoer van en naar de luchthaven. We werden naar de balie beneden gestuurd waar we een zeer gestresste medewerkster zagen met een groep mensen ervoor die van de gecancelde vlucht naar Eindhoven kwamen (50 pers.)  Uiteindelijk waren we aan de beurt en konden we onze koffer ophalen. Een medereizigster vertelde ons dat haar man inmiddels 1 verdieping hoger in de rij stond voor de hotels/vervoer. Pardon…. nog een balie… nog een nieuwe rij? En nog steeds geen enkel persoon om vragen aan te stellen of om informatie van te krijgen.
Door naar boven en daar stond een rij…. een hele lange rij. We hebben er gestaan van 18.00 tot 22.45. Toen hadden ook wij een hotel toegewezen gekregen en was er een taxi. Taxi’s (4 stuks totaal) waren trouwens nauwelijks beschikbaar omdat het zondagavond was en ze allemaal in de stad zelf rond reden. Op onze vraag of er ‘s morgens ook een ontbijt in het hotel te krijgen was wist men geen antwoord te geven. Dat moesten we maar even navragen in het hotel.
Om 23.00 checkten we in bij het hotel en daar bleek geen ontbijtmogelijkheid te zijn omdat wij om 6 uur weer vertrekken moesten en het ontbijt pas om 7.00 geserveerd werd. We hadden dus een zeer korte nacht, na een hele dag op het vliegveld rondgehangen te hebben (vanaf 7.15 tot 22.45) zonder accurate informatieverstrekking of aanspreekpunt, naar het hotel en vervolgens om 5.45 weer met de taxi terug naar het vliegveld.
Direct daar weer in de (lange) rij om in te checken wat in eerste instantie niet ging omdat onze (nieuwe) vluchtinformatie nog niet in het systeem stond. Uiteindelijk aan de beurt en toen door de douane. Bij de gate opnieuw in de rij omdat ons bij het inchecken verteld was dat we niet, zoals we geboekt hadden voor de heen- en terugreis, een stoel hadden besproken. Op deze vlucht werd dat losgelaten? Ook kwamen we er bij het inchecken achter dat we niet naar Rotterdam terugvlogen maar naar Schiphol en dan verder vervoerd zouden worden met bussen.
In het vliegtuig sprak de purser uit dat het fijn zou zijn als iedereen op de stoel zou gaan zitten waar ze de oorspronkelijke vlucht ook zouden moeten gaan zitten. We kregen excuses (tot 3 maal toe) en een drankje aangeboden uit naam van Transavia. Lief…. maar ik had een broodje oid als ontbijt véél meer op prijs gesteld in dit geval!
De inzet van bussen op Schiphol was prima!
Terug bij de parkeerplaats waar we onze auto geparkeerd hadden voor 14 dagen, bleek dat er nog eens €30 overheen kwam omdat we een volle dag later dan gepland de auto kwamen ophalen. Dankzij een zeer attente baliemedewerkster op het vliegveld Rotterdam hoefden we niks te betalen en mochten we zo uitrijden.
Wij begrijpen dat vluchten vertraagd of geannuleerd kunnen worden door bijzondere omstandigheden. In dit geval zou dat ws de blikseminslag zijn. Echter, het probleem hier was niet de inslag zelf maar het niet voor handen hebben van de juiste apparatuur (ladder/hoogwerker) om de inspectie uit te voeren. Er is ons verteld dat, als die voorziening er geweest zou zijn, we binnen een redelijke termijn alsnog hadden kunnen terug vliegen. Ook het ontbreken van de (juiste) informatieverstrekking door medewerkers die geen of nauwelijks informatie hadden heeft ons erg gestoord. Het moet niet kunnen dat aanwezige baliemedewerkers niet of nauwelijks Engels spreken waardoor er allerlei extra vertraging optreedt. Ook de hoeveelheid medewerkers (afhandeling bagage en hotelvouchers) was zeer minimaal zodat er zeer lange wachtrijen en wachttijden waren. Er werd niet ingespeeld op de hoeveelheid passagiers van 2 complete vluchten die ergens ondergebracht moesten worden. Het is in onze ogen niet acceptabel om mensen zolang te laten wachten.
We hebben diverse malen met Transavia gevlogen tot volle tevredenheid. Maar deze terugreis, voor ons totaal 36 uur vanaf vertrek appartement tot weer thuis in eigen huis, heeft ons veel geleerd en extra’s gekost op gebied van eten/drinken (extra duur op een luchthaven) daar voorzien die twee vouchers natuurlijk lang niet in.
Ik ben steeds positief gebleven (zit in mijn aard) zeer zeker ook naar de aanwezige negatieve medereizigers, omdat ik wel snap dat je niet zomaar een vlucht kan cancellen en zoveel passagiers ergens gemakkelijk onder kunt brengen. Ik heb uiteindelijk de baliemedewerkers van Swissport een compliment gegeven voor hun inzet: dát verdienden ze. Maar…. ik vind ook dat Transavia hier toch een duidelijker rol in had moeten hebben. Laat in zo’n geval desnoods iemand van de crew zichtbaar zijn en vooral ook aanspreekbaar. Mensen willen op dat moment graag informatie en misschien ook gewoon een luisterend oor daarmee voorkom je mijns inziens heel veel ontevreden klanten! Daarnaast vind ik het erg belangrijk om dit verhaal te doen in de hoop dat Transavia als organisatie eens kritisch naar de afhandeling kijkt zodat dit in de toekomst veranderen kan.
Natuurlijk vraag ik een teruggave. Geen idee of we er recht op hebben maar een fatsoenlijke compensatie voor de landurige vertraging zou op z’n minst netjes zijn.
In afwachting van een reactie, met vriendelijke groet,
Ina Brongers
Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Zaterdag 2 juni

Hieperdepiep… Milan is jarig vandaag: hij is 7 jaar geworden!

   Toen Chris zijn rondje ging lopen maakte hij, op mijn verzoek, even een foto van ons balkon…. altijd leuk hahaha

We stonden rond 9 uur op: ik heb aardig geslapen en Chris dit keer iets minder. Na het ochtendgebeuren hebben we even geskyped met mam en RoPe. Daarna videobellen via Whats-App met de jarige Milan. Hij vond het helemaal geweldig toen ik hem de bergen liet zien 🙂 Daarna app-te Lisa of ze even langs mocht komen om een dweilemmer te brengen… ja hoor 🙂 als je binnen een half uur hier bent? Toen ze er was maakte ze gelijk ook het geld over dat we betaald hadden voor het sleutel ophalen op de zondag dat we aankwamen. Dat was niet goed gegaan, zo vond ze, en daarom kregen we dat geld terug. Helemaal goed!

Ons doel voor vandaag was naar Sant Mateu gaan want dat was de vorige keer niet gelukt omdat het zo regende. Laat de voorspelling voor vanmiddag nou regen zijn…. máár we hebben allebei een paraplu dus kom maar op!

     

We reden via een mooie, maar andere weg die kant op en toen we de plaats bereikt hadden waren nagenoeg alle wegen naar het centrum afgesloten en zagen we héél véél mensen….. daar rust dus geen zegen op zou je denken ;-). We vonden een plekje voor de auto en liepen richting het grote plein. Het was er druk maar niet té. We vonden een plekje op een terras en wilden wel een cola zero én een broodje…. broodjes doen we niet aan… vraag me niet waarom niet want de uitleg was in het Spaans hahaha maar no-no-no en wijzen op de kaart snappen we zo ook wel.

   Oke, doe dan maar gewoon 2 cola ;-). Afgerekend, shagje gerookt en naar de wc geweest.

        

Daarna liepen we richting de kerk: dicht. Maar wel grote deuren met een raam erin zodat Chris wel een foto kon maken. Daarna door gelopen waar we een soort wateropvangsysteem zagen (nu geheel droog) die waarschijnlijk al heel oud moet zijn… loopt nl om het stadje heen voor de stadsmuur langs.

   We zagen nog een mooie toren…. er heeft vroeger waarschijnlijk wel een kerk bij gehoord maar het geheel er om heen was nu leeg en zeer verwaarloosd…. jammer! Verder stelde het Historische centrum allemaal niet zo veel voor waardoor we weer terug liepen naar de auto en besloten weer richting huis te gaan. Onderweg hebben we nog een kop koffie/chocolademelk gedronken bij een benzinepomp met een zéér onvriendelijke, niet Engels willen sprekende, pompbediende broehhaaaa Trouwens we hebben geen spat regen gehad!

        

We hadden bedacht dat we nog wel een Font wilden zoeken: die was even niet te vinden in de omgeving. Laten we nou onderweg een bordje tegenkomen met “Font” erop. Chris op de rem, auto geparkeerd en de weg overgestoken. Was er een man 8 jerrycans aan het vullen bijna naast het bordje waar op stond dat dat niet mocht 🙂 hij haalde een klein flesje uit zijn auto, spoelde het om en vulde het zodat wij ook konden proeven. We maakten nog wat foto’s toen de man weg was en zetten onze reis voort.

   Bleek dat we nog maar 7 minuten van ons appartement af waren…. nou ja 🙂 blakend in de zon.

We pakten alvast de meeste spullen in en rekenden nogmaals uit hoe laat we morgen op moeten staan.

        

Daarna reden we bij het verhuurkantoor langs om te kijken waar we morgenvroeg de sleutel kunnen droppen. Lisa had dat geregeld met ze. In eerste instantie mochten we de sleutel op de tafel laten liggen en dan de deur achter ons dicht trekken…. euhhh…. hoe komen we dan de parkeergarage uit? Dus dit plan was beter! Makkie: gewoon door de postgleuf in het pand gooien. Door naar Marina D’Or om ergens te gaan eten. Nou dat is gelukt…. en hoe! Een soort menu diario (keuze vanaf de kaart) Vooraf:  Chris koos een Cesar salade en ik een Rusan salade. Daarna kregen we beiden friet met gepanneerde kipfilet. Chris als toetje cheesecake en ik mango en meloen. Allebei een koffie Americano na.

Tijdens het eten werden we nauwlettend in de gaten gehouden door een (zwerf)kat waar we trouwens geen enkele last van hadden: hij schooide en miauwde niet.

En dit was dan alweer de laatste dag van deze vakantie. We hebben zeer genoten, mooie dingen gezien, veel foto’s gemaakt, lekker gegeten en gerelaxt.

Morgenvroeg staan we om 5 uur op en willen we om 6 uur rijden. De weersvoorspelling is 80% kans op regen: hoe blij worden we dan van de parkeergarage hahaha. Alles mooi droog in de auto. Daarna sleutels droppen bij het verhuurkantoor en via de tolweg richting Aeroporto Valencia. Even tanken, auto droppen en dan….. vliegen we, hopelijk volgens planning, om kwart voor 10 richting Rotterdam.

Het is ons zó goed bevallen…. we hebben het zelfs al gehad over volgend jaar! 🙂

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Vrijdag 1 juni

En wederom redelijk geslapen… ik werd om half 6 wakker door pijn in mijn benen/spieren. Iets teveel geklommen gisteren denk ik. Afijn, als dat alles is. Na twee koekjes, een sigaretje en wat rondlopen gewoon weer het bed in en slapen tot 10 uur geloof ik ;-). Daarna ontbijten, Chris zijn dagelijkse rondje lopen, ik het blog van gisteren afmaken en daarna skypen met mam en RoPe. Zij waren bij mam om te lunchen waarna ze vertrokken richting Kiel om morgen op een groot cruiseschip te stappen voor hun eerste deel van de vakantie. Top!

     

Wij hadden voor vanmiddag een afspraak staan dus besloten we eerst naar Cala de Oropesa la Vella te rijden: een prachtig strand hier vlakbij. We zetten de auto op een parkeerstrook en liepen een stuk door de zee tot aan de rotsen, zaten een poosje op een rotsblok en liepen vervolgens weer terug. Het was super schoon en helder water…. geweldig!  En ik…. heb alweer een hele grote grens verlegd! Zag de visjes zwemmen hoor…. 🙂

        

Daarna neer gestreken op een terras aan de boulevard waar we een super lekker broodje aten en een kop koffie dronken. Toen in de auto terug via de Mercadona om een potje oploskoffie, 5 liter water én wat lekkers voor bij de koffie haalden. Terug in het appartement gauw even onder de douche en toen wachten op Lisa de eigenaresse van dit appartement. Engelsen zijn punctueel hahaha Chris zag haar aankomen lopen, ze keek in de postbus en drukte om 1 minuut voor 4 op de bel 🙂

Wat een leuk mens…. het was héél gezellig en we hebben over van alles gepraat. Ze is Colombiaanse van oorsprong, heeft een Italiaanse man en woont al 46 jaar in Londen. Ze vertelde op een gegeven moment dat ze kok was geweest bij een rijke familie in een groot huis. Nu woonde de familie buiten Londen in een paleis en was zij verzocht om op het huis te blijven passen. Ze was inmiddels gepensioneerd…. heeft twee appartementen in Spanje… maar woont in- en past op het grote huis in Londen. Ik moest gelijk denken aan het verhaal van Gloria uit Australië en vertelde haar dat. Ze was het helemaal met me eens: dat was ook háár verhaal 🙂 Bij het afscheid zei ze dat we vooral eens langs moesten komen in Londen én dat ze het erg leuk zou vinden als we opnieuw haar appartement eens zouden boeken. Slimme dame!

Toen Lisa weg was kwam ik even bij van al het Engels praten (wat op zich aardig ging) en maakte toen eten: brood met vlees en salade. En er lag nog een stuk van dat ijsding in de vriezer…. lekker gegeten!

Na het eten even vuilnis weggebracht en toen naar de Marcedona omdat bleek dat we niet genoeg brood meer hadden voor morgen en overmorgen.

     

     

We besloten nog wat achteraf weggetjes te rijden en kwamen héél hoog op de berg uit. Wat een prachtig uitzicht! Toen wij er stonden kwam er een Duits camperbusje aan…. en ach…. wat doe je als ze je groeten? Juist, dan zeg je hallo teug waarop de man vraagt “German” ? Ik zeg: nee hoor uit Holland 🙂 Nou…. dát was geweldig… of we Egmond Binnen ook kenden en waar we vandaan kwamen…. en vrienden uit Rotterdam die nu in Friesland woonden…. en adressen waar ze geweest waren en waar wij óók vooral naar toe moesten om koffie te drink…JEETJE… ik kan kletsen maar van deze mensen kon zelfs ik nog wat leren. Het was inmiddels schemerig geworden dus hebben we ze netjes gedag gezegd en reden we maar linea recta terug naar ons huis waar we aan de koffie/thee en het fruit gingen. Wat een dag… maar wel weer geslaagd en héél verrassend 🙂 🙂 🙂

Nog géén idee wat we morgen gaan doen: dat laten we even van het weer afhangen. In ieder geval ergens uit-eten én de koffers inpakken 😉 dát hangt namelijk niet van het weer af hahaha

Geplaatst in Algemeen | Één reactie

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Donderdag 31 mei

We hadden allebei…. redelijk tot goed geslapen yeahhaaa 🙂 Ik denk dat het wel eens aan de weersverandering kan liggen (onweer uit de lucht) maar je weet het niet én het is natuurlijk ook niet interessant.

Na het geijkte morgenritueel van ontbijt, skypen, blog schrijven besloten we om richting Sant Mateu te gaan….. Chris kreeg vervolgens een melding dat er geen contact meer was met ons modem thuis. Oeps…. dat is niet goed. Kunnen twee dingen zijn: er is iets met het modem óf er is stroomuitval. Dus…. RoPe gebeld en gevraagd of zij even konden gaan kijken want bij stroomuitval is dat niet zo handig voor de koelkast en diepvriezer tenslotte 😉

   We pasten direct ons plan aan en besloten nogmaals naar Peñiscola te gaan want ik wilde graag nog wat souvenirtjes halen tenslotte… en dan konden we nog een keer eten bij “de boy’s” hahaha We stapten in de auto en onderweg belde Roely. Chris zette de auto aan de kant en vervolgens waren we net een mobiel station: mijn telefoon aan het oor met Roely en toen hebben ze in Assen het modem gereset. Er waren voor mij 4 pakjes bezorgd en Roely wilde ze ondertussen graag even voor mij openmaken 🙂 terwijl Chris inmiddels met XS4all aan de telefoon hing….ik was blij met de inhoud van de pakjes.

   De uitkomst van het hele internetgebeuren was dat ws het modem stuk is maar dat kan pas met zekerheid gezegd worden als Chris thuis iets met zijn computer gedaan heeft…. véél te technisch voor mij hahaha Wel waren we héél blij dat het in ieder geval geen stroomuitval was. Dat modem komt wel goed! Ze stuurden nog wel even een foto van iets wat bij ons in de voortuin staat…. mooi!

     

     

De auto op de parkeerplaats in Peñiscola en toen richting de haven. Daar waren we tenslotte nog niet geweest. We gingen zitten op een terrasje en bestelden koffie. Ineens kwamen er allemaal mensen aan: het bleek dat het tijd was dat de vissersvloot binnenkwam. Dat was top zo op de eerste rij zittend 🙂  Teruglopend zagen we nog een mevrouw die zat te netten breien…

  

We liepen naar boven richting het kasteel…. pfff wát een klim. Daarna scoorde ik de ontbrekende souvenirtjes en Chris bleef héél wijs op een muurtje in de schaduw buiten zitten. We liepen de weg terug naar beneden maar dan via de andere kant dan de vorige keer. Wat is het een mooi stadje en ook al zo goed onderhouden en schoon overal.

        

We legden het tasje met spul in de auto, gooiden nog wat geld in de parkeerautomaat en liepen een klein stukje verder waar we als vaste gasten/goede vrienden welkom werden geheten…. hahaha slimme jongens 🙂 Chris wilde dit keer graag een Calzone en ik koos toch weer voor een Menu del Dia: meloen met ham, gegrilde kipfilet met friet en sla en een Flan voor mij als toetje… Chris nam ijs. Daarna namen we allebei koffie. Nadat ik betaald had kregen we een hand, werden we bedankt en werd er geopperd dat we morgen maar terug moesten komen…. dacht het niet mannen hahaha we vliegen zondag terug naar huis maar wie weet… in de toekomst?

     

We reden terug richting ons huis over de N340. Ik vroeg op een gegeven moment aan Chris of we niet via binnendoor weggetjes konden gaan? Nou dat kon dus: Chris kan dat 🙂 Het was werkelijk een geweldige weg. Nou had ik nog 3 fotowensen op mijn lijstje: een sinaasappel/mandarijnboom waar de vruchten nog aanhangen, die rode dingen op de middelste foto (waarvan ik vanuit de auto niet kon zien of het bloemen of vruchten waren) en de artisjok (tenminste ik denk dat dat het is). Nou, op die binnenweggetjes zijn er dus 2 gelukt…. én nog een bonus! Hoe top…. nou alleen die sinaasappel/mandarijnen nog maar tot nu toe stonden die óf aan een drukke weg waar je niet zomaar kunt stoppen óf achter hekken. Dat blijft dus nog een doeletje 😉

        

Vlakbij Oropesa del Mar ligt Torre de la Sal. We waren daar nog niet geweest maar kwamen daar nu langs. Hup… even de auto uit en kijken. Mooie rotspartijen in de zon en teruglopend nog even op een bankje voor een shagje waarop ik Chris vraag of hij die mooie gigantische cactus ziet? Je bedoelt die schoonmoedersstoel? Ik begin te lachen en hij zoekt het op op Google…. echt wel dus! Geweldig 🙂 Daarna reden we achterlangs door richting ons appartement en konden eindelijk een foto maken van het reuze kunstwerk op de rotonde.

We hadden alweer een fijn daggie: mooie dingen gezien, lekker gegeten en zeer relaxt gedaan (nou ja, behalve die klim naar boven dan). Thuis aan de koffie/thee en de voetjes omhoog. Morgen? Nou één onderdeel weet ik: onze huisbazin is over vanuit Engeland en die vond het erg leuk om met ons koffie te drinken. We hebben met haar afgesproken om 4 uur. En verder…. 😉

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Woensdag 30 mei

Ennnn….. weer niet goed geslapen….  moet niet gekker worden! Dit keer was het warm en het onweerde behoorlijk: donder, flitsen en hevige regenval…. géén goede combi als je al niet in slaap kan komen 😉

Maar goed…. we stonden ergens rond half 10 ofzo op (weet het echt niet meer zeker) en gingen aan het ontbijt. Even met mam skypen (misschien moeten we dat ‘s nachts doen mam hahaha) en daarna ging Chris lopen, gewapend met zijn paraplu, en ik begon alvast mijn blog van gisteren voor te bereiden. Als ik vanaf het balkon kijk is het links mooi helder en rechts, boven de berg, alweer behoorlijk aan het dicht trekken. Maar het is droog 🙂

Ons doel was om de potjeswinkel te bezoeken. Nou, dat was eerst nog wel even een dingetje om het te vinden op Google Maps maar Chris kan dat! Hij vond het adres en zette dat in zijn telefoon.

We stapten in de auto en reden een kleine 8 kilometer over de N340 en dan moet je de parkeerstrook op…. géén afrit…. en dan op een weg waar jij, en de anderen dus óók, 100km rijdt. Chris kan dat! Er zitten er 2 naast elkaar: Artesania Marin en Roca. Bij de eerste was geen licht aan en het hek was op slot. Bij de tweede vertrok net een auto en kwam er een vrouw naar buiten om het hek dicht te doen. Okeej… ineens bedacht ik me dat ze gesloten waren tot 3 uur en het was net 2 uur. Dat was niet zo slim dus 😉 Chris zei: dan gaan we toch straks nog een keer kijken…. het is zo dichtbij. Lief hè?

  Maar goed: er stond nog meer op ons wensenlijstje voor vandaag en dat was het park dat we gezien hadden toen we bij de pizzeria hadden gegeten en alle lampjes aan waren. Terug naar Marina D’or dus…..

   

    

     

Het zag er erg dreigend uit maar het was droog. Het is, wederom, een erg mooi park en zéér verzorgd: daar kunnen ze hier wat van. Véél eenden en ganzen met jongen en duiven. Een behoorlijk deel met terras waarvan de kiosk gesloten was. En weer véél mozaïek verwerkt in bankjes en muurtjes…. ik vind het mooi! Ook stonden hier beelden…. ook hele bijzondere beelden…. maar wel grappig. Het misstond niet. Mooie bloemen, palmen, bomen, cactussen, waterparijen en een rozentuin.

     

    

     

   We liepen het park uit en dronken aan de overkant een kop koffie…. nog goedkoper: 1,30 Euro hahaha Pinden vervolgens wat geld en liepen, nog net niet op een draf, terug naar de auto. Het sputterde wat en toen we in de auto zaten regende het hele dikke druppen. Goed getimed!

   Opnieuw de navigatie ingesteld richting pottenwinkels…. nog steeds potdicht (leuke woordspeling). Op de terugweg weerlichtte het behoorlijk boven de bergen…. helaas niet gelukt om er 1 op de foto vast te leggen. Dan maar terug naar de Mercadona (doel 3 voor vandaag) om nog wat water en fruit in te slaan én nog een kleinigheidje voor de kleinkinderen gekocht 🙂 Het regende nog steeds en gelukkig was er een overdekte parking waardoor je maar een heel klein stukje onoverdekt hoefde te overbruggen 🙂

   Terug in ons huis maakte ik kiphaasjes, gekookte aardappelen en macedoine. Als toetje had ik Griekse yoghurt met fruitcocktail en Chris 2 (!) karameltoetjes hahaha

Daarna gingen we aan de koffie/thee en keken we tv en internetten wat. Nu zit ik dit blog te schrijven en Chris kijkt een film of serie dat weet ik niet 🙂 🙂 Het is inmiddels wel gestopt met onweren en regenen en dat is óók fijn!

Morgen? Nog géén idee. Er staan nog wat wensen op ons lijstje en de weersvoorspelling is een stuk beter….. we gaan het zien!

Geplaatst in Algemeen | 2 Reacties

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Dinsdag 29 mei 2018

De weersvoorspelling voor vandaag was niet zo jofel…. we hebben alle twee zéér slecht geslapen afgelopen nacht 🙁 Ik ben rond 7 uur  opgestaan en heb maar eens thee gedronken, yoghurt gegeten én twee blogs geschreven. Rond kwart voor 11 was Chris ook wakker en na het inmiddels geijkte morgenritueel van skypen met mam en Chris zijn loopbeleid, besloot ik toch nog maar even te gaan slapen.

Weer wakker voelde ik me iets helderder. We besloten naar Castellon te gaan naar een park die ik op mijn zoektocht op internet tegen gekomen was: Parque Ribalta. Leek ons wel wat! We stapten rond 2 uur in de auto en reden de N340 af en kwamen aan in een drukke stad.

 Het kostte wat moeite om de auto te parkeren maar uiteindelijk is dat gelukt…. én nog gratis ook 🙂 recht tegenover de stierenvechtersarena. Bleek dat er in maart van dit jaar nog 6 dagen stierengevechten geweest waren: niet ons ding!

     

      

      

   Wat was het een mooi én zeer verzorgd park met veel (stand)beelden en mozaïekbankjes . We liepen een deel van het park, maakten mooie foto’s en staken toen de straat over om koffie te scoren. Aan die straat zat ook een winkelcentrum waar ik wel even wilde kijken…. Chris óók wel hahaha allemaal decadente winkels: kijken, kijken en niks kopen 🙂 ooo, toch wel: een tube Nivea bodymilk want mijn tube is bijna leeg mede dankzij het chloorhoudende water hier.

      

     

Terug de straat weer over en het andere deel van het park doorlopen. Het weer was prima dus we hebben een zeer relaxte middag gehad.

We stapten weer in de auto en gaven de navigatie de opdracht om richting de haven te gaan. Het was (nog steeds) erg druk op de weg en toen…. kwamen we de Mc. Donalds tegen. Plan aanpassen? Chris vond het een errug goed plan! Parkeerplaats op en besteld bij een zeer attente dame aan de balie: salade met kip en een Mc. Chicken oooo nee…. een Mc. Pollo (spreek uit: Pojjo) 🙂 Cola light erbij en naar buiten. We hebben lekker gegeten… jammer van al die kindertjes die het leuk vonden om op de tafels te staan/liggen terwijl de ouders een kopje koffie of zo dronken. Schijnt normaal te zijn 🙁 er was nl niemand die er iets van zei….

     

Daarna weer in de auto door naar Oropesa waar we een stuk over de boulevard hebben gelopen. IJsje gekocht en toen door naar de Chinese winkel waar we ons beiden een opvouwbare paraplu kochten zodat we droog de auto uit kunnen mocht het weer eens, niet voorspeld, regenen. Ik denk dat het vanaf nu dan wel droog blijft hahaha

Toen we terug reden naar ons huis kwam de regen met bakken uit de lucht en wat zijn we blij dat we dan in de parkeergarage staan én over een overdekte galerij naar de voordeur kunnen. We hebben véél water gehad en later ook onweer: dit keer donder én flitsen.

We dronken koffie/thee en keken tv. Morgen? Nog géén idee want de weersvoorspelling is slecht: 90% kans op regen en onweer…. we zien wel 😉

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Maandag 28 mei 2018

Na een weekendje rustig aan gedaan te hebben vonden we het tijd worden voor een nieuw doel: Sant Mateu een historisch stadje in het binnenland.

We hebben redelijk geslapen maar het houdt niet over. We begonnen met het geijkte ritueel: ontbijt, met mam geskyped en Chris maakte zijn loop-meters.

De weersvoorspelling was redelijk maar….

   boven de berg hierachter pakten de donkere wolken zich weer samen. Ondertussen weten we dat het niet veel oplevert: af en toe wat onweer maar dan alleen de donder zonder flitsen en verder niks. Dat durfden we wel aan dus. We maakten wel de afspraak dat, als het weer echt slecht zou zijn, we terug zouden gaan want ik hou niet van veel water wat dan een berg af moet… dat rijdt niet fijn!

   We besloten eerst thuis te lunchen en toen heb ik vreselijk gelachen: ik had nog een doosje staan waar nog 2 eitjes inzaten én we hadden bij de supermarkt een nieuw doosje met 6 eieren erbij mee genomen. Twee pannen op de plaat, boter erin…. tik de eerste twee eitjes in de eerste pan en toen…….. tik het volgende eitje en dat ging raar… het was net of hij niet stuk wilde. Oké, dan nog maar een keer en dan een beetje harder…. ging nog niet en toen zag ik ineens dat het gekookte eieren waren 🙂 🙂 🙂 nou ja zeg! Dus: 1 pan maar weer van de plaat en 2 eitjes gepeld. Smaakte prima!

      

We reden bij ons huis weg met 23 graden op de thermometer. We reden een mooie, alweer zeer kronkelige en steile, weg richting Sant Mateu. We kregen regen onderweg maar niet extreem. In het dal was het zo grijs dat je niks meer kon onderscheiden máár…. we zagen een gat in de bewolking komen dús kwam het goed 😉 hoopten wij 🙂

We kwamen aan in het dorp en vonden een dorpsplein met horeca waar we wel even koffie wilden drinken. Het regende nog steeds en rond het plein kon je nergens de auto kwijt. Oké, dan maar niet vandaag: we komen nog wel een keer terug want wat we zo vanuit de auto zagen maakt dat we wel een nieuwe poging willen doen maar dan ergens later in deze week als het droog is.

   Toen we vertrokken uit Oropesa was het 23 graden…. boven op de berg zakte de temperatuur naar 16,5 en later zelfs nog naar 15,5 graden. Wat een verschil!

   

We besloten door te rijden richting de kust: Peñiscola dan maar. Vaak is het aan de kust beter weer toch? Nope…. vandaag niet dus! We zetten de auto op een parkeerplaats en namen plaats op een terras recht tegenover de auto hahaha. Tja, géén regenjas en géén paraplu’s mee dus 🙂  O, ik vergeet nog helemaal te vertellen dat de koffie (Americano) hier stinkend duur is… wel 1,50 Euro per kop. Kom daar in Nederland maar eens om! Het was inmiddels aardig droog geworden en we liepen een rondje door het stadje.

      Daarna weer in de auto terug naar Oropesa del Mar. Waar ons appartementengebouw notabene in de zon lag…. nou ja…. misschien hadden we beter thuis kunnen blijven. Maar ook hier had het wel degelijk geregend hoor 😉 We hadden bedacht om pizza te gaan eten bij San Louis in Benicassím en dus hadden we tijd om even “niks” te doen want dat restaurant gaat pas om 8 uur ‘s avonds open. Ik bedacht ineens dat we ook eerst wel even hier in Marina D’or konden kijken. Chris had namelijk nog véél meer horeca ontdekt 🙂 handig hoor die 5000 stappen van hem!

  Hup…. in de auto…. klein stukje rijden…. auto op de parkeerplaats en dan dit tegenkomen: prachtig!

      

We liepen wat rond en kwamen bij Pizzeria Rustica. Er stond een aardige dame bij de ingang en die probeerde ons, Spaans pratend, binnen te krijgen. Ik vroeg of ze Engels sprak: nee dus! Ik vroeg of ze dan de kaart in het Engels hadden: ja hoor… mooi! Daarna kwam er een ober aan die ons in het Engels aansprak, enige uitleg over de kaart gaf en zei dat, als we vragen hadden, we het aan hem konden vragen. Oké…. naar binnen dan maar 🙂 In no time werd er een extra stoel bij onze tafel geschoven zodat ik mijn tas daar op kon zetten…. het zijn van die kleine dingen! We kozen beide voor Cola light… o nee…. ze hadden alleen maar Pepsi Max. Nou vooruit dan maar 🙂 we bestelden beiden een nr. 29 Mexicana pizza. Ik vroeg of ze een broodmandje vooraf hadden? De ober kijkt me verschrikt aan en vraagt: als vooraf bij de pizza? Ik beaam, maar afgaand op zijn gezichtsuitdrukking hebben we maar gezegd doe maar niet dan…. dat leek hem een héél goed plan! Toen de pizza’s kwamen snapten wij óók waarom er geen broodmandje aan vooraf moest….. jeetje, wat gigantisch groot én erg lekker. Chris twijfelde over een toetje maar als ze nou iets bijzonders hadden…. en dat hadden ze dus: géén idee hoe het heette want de ober wist het niet te vertalen in het Engels. Het was een soort doordrenkte cake/pudding met karamelsaus en slagroom. Erg machtig maar wel bijzonder! Daarna nog een kopje koffie en toen….

      zagen we dat de lampjes aan waren! Och…. en dáár word ik zó blij van 🙂 De tweede foto is van een park. Die gaan we nog bezoeken als het licht is: er staan nl allemaal beelden die nu niet verlicht waren dus denken we dat dat mooier is om overdag te zien.

Terug in ons huis ging Chris douchen en naar bed…. en ik ging nog even aan de rooibosthee en probeerde Spoorloos te kijken. Dat was nog wel even een dingetje maar uiteindelijk is het met veel haperingen gelukt!

Morgen? Nog géén plannen…..

Geplaatst in Algemeen | 3 Reacties

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Vrijdag 25 mei 2018

   

Het slapen gaat iets minder. We hebben géén idee waarom.

We hadden een “aan-tut-dag-je” vandaag. Na het ontbijt geskyped met mam, was gedraaid , vaatwasser aan, wat zooi opgeruimd en het internet onveilig gemaakt. Daarna maakte ik ons een fruitsalade als lunch…. altijd goed 🙂 Na de lunch stapten we in de auto om naar de Chinese winkel te gaan die Chris ontdekt had tijdens zijn dagelijkse ochtendwandeling…. en dan ook nog naast een grote Mercadona. Wat wil een mens nog meer hahaha  We struinden de hele Chinese winkel door en ik moet zeggen dat de prijzen niet meevielen: dat hebben we wel beter gezien. Het assortiment was daarentegen wel enorm! We hebben één kussentje gekocht voor op de terrasstoel want die zit niet echt comfortabel en zeker niet als je, net als ik, alleen maar buiten zit. Ooo…. en we kochten ook nog één souvenirtje maar daar ga ik natuurlijk niks over zeggen 😉

   Weer thuis komt Chris op een gegeven moment naar buiten en zegt lachend: dit is me toch ook wat…. ik heb notabene mijn spijkerbroek maar aangedaan omdat ik het vrij fris vindt. In Assen vallen de mussen zowat dood van het dak omdat het in Nederland erg warm is op dit moment 🙂

   

Voor het avondeten maakte ik gekookte aardappelen, broccoli en gehaktballetjes. Als toetje…. ik Griekse yoghurt met meloen en Chris een carameltoetje en meloen. Daarna aan de koffie/thee en de voetjes omhoog. Het was een relaxed dagje!

Zaterdag 26 mei

      

   

Na opnieuw niet zo’n jofele nacht, stonden we op, hebben ontbeten en daarna met mam geskyped. Ons doel voor vandaag was Aeroclub Castellon. Op weg daarna toe kwamen we vlak langs zee. Ik vroeg Chris om even te stoppen zodat we even bij zee konden kijken. Er was een leuk strand waar we zowaar 2 leuke schelpen vonden…. de zee was mooi en leverde weer mooie foto’s op. Er lagen op het strand allemaal van die “harige ballen” we hebben géén idee wat het zijn. Het weegt niks en er zit ook niks in. Het lijkt alsof het geklitte vezels zijn…. wie het weet mag het zeggen 😉

         

Toen weer in de auto en door naar het vliegveld(je). We hebben een hele poos op een bankje op een terras zitten kijken en wachten op de springers…. we zagen dat er een groep van 7 mensen klaar gemaakt werden om te gaan vliegen/springen en dat wilden we uiteraard wel even zien. Het duurde vrij lang voordat het vliegtuig hoog genoeg was schijnbaar en toen de parachutespringers geland waren kwam ook het vliegtuig terug…. was een leuk gezicht om te zien maar het gaat dus best wel heel snel.

   

Daarna terug naar Oropesa del Mar waar we bij de Marcedona water haalden omdat dat (alweer hahaha) bijna op was en we ineens beseften dat op zondag hier de winkels dicht zijn… en omdat we er toch waren ook maar lekkere meergranenbroodjes. Chris “kookte” vanavond: broodjes ham/kaas met Duitse knakworst van de Lidl uit de oven én we hadden bij de supermarkt een gigantisch ijsding meegenomen…. het was lekker!

Daarna koffie/thee en de voetjes omhoog 🙂

Zondag 27 mei

Vandaag is Chantal jarig: ze is 31 geworden hieperdepiep!! En ik besefte ineens dat het 35 jaar geleden was dat ik getrouwd ben….. jeetje… 35 jaar!

We hadden geen enkel plan bedacht voor vandaag…. redelijk geslapen dat wel 🙂 Na het ontbijt hebben we geskyped met mam en RoPe en dat was gezellig én uiteraard weer chaotisch hahaha: RoPe gingen mam halen na haar middagdutje… of ervoor.. of… 😉 en dan gingen ze zomaar een stukje rijden… of naar Norg…. of naar de boot…. of…. 😉    Nou zoiets dus 🙂 🙂 🙂

Chris ging zijn befaamde dagelijkse 5000 stappen maken en toen hij terug kwam vertelde hij me enthousiast dat hier wel degelijk de door mij zo gemiste “reuring” was…. en niet eens ver hier vandaan. Na nog wat aan getut te hebben stapten we in de auto zodat hij kon laten zien waar dat was.

      

We zetten de auto op een parkeerplaats en inderdaad waren er winkeltjes en best een knap aantal horecagelegenheden. Wel veel dicht en dat was bijzonder want toen Chris er eerder die dag langs kwam was er wel van alles open en liepen er veel mensen. We liepen een rondje en besloten toen bij Happy Pizza het burgermenu te eten met een ijsje als toetje…. ach, als je toch vakantie hebt….

Weer thuis maar eens aan de koffie/thee en de voetjes omhoog…. saai hè? 🙂

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Woensdag 23 mei 2018

Na een goede nacht en het ontbijt hadden we vandaag een nieuw doel: een markt zoeken in Sierra Engarceráns aan de Plaza de Castellón.

     

We reden een geweldige weg door de bergen. Chris was helemaal blij met al die kronkels en stijgingen/dalingen 🙂 We stopten onderweg even om van het uitzicht te genieten en om even de benen te strekken.

   En jawel… we vonden DE markt…. 4 kramen hahaha Chris parkeerde de auto, ik stapte uit en voordat Chris de auto op slot had zei ik: we gaan weer weg hoor… dit is hélemaal niks!

We reden het dorp weer uit en gingen richting Alcobàsser waar we een rondje rond de kerk liepen. Verder was er weinig spectaculairs. Dus… zoals de familie Pos zou zeggen: én doorrrr 🙂

      

Naar Alcossebre waar we bij een visrestaurant overheerlijke koffie dronken met Sachertorte en een bolletje ijs erbij. De koffie was, naar mijn mening, zó lekker dat we zelfs een tweede kop namen.

    

Daarna liepen we even richting het water. Ik zag (denk ik) een grote spin. Op Chris zijn vraag of het ook een krab kon zijn geweest antwoordde ik dat ik dacht van niet want “het” was harig. Gelukkig verdween het onder een grote steen 😉 aan de andere kant was dat wel weer jammer want nou wisten we niet wat het echt was 🙂

     

We stapten vervolgens weer in de auto om door te rijden naar Benicasim wat vlak bij Oropesa ligt. We parkeerden de auto en keken op de betaalautomaat… óók in het Spaans natuurlijk 😉 er stond een jong stel die ons in het Engels aanspraken en uitlegden dat we nog 20 minuten moesten betalen en dat we dan mochten staan tot morgenvroeg. Helemaal goed.. dank je wel! We liepen de straat in met restaurantjes en winkeltjes (jawel) en besloten pizza te gaan eten bij San Louis. En wat hebben we lekker gegeten!

Daarna terug naar ons huis en afgesproken dat we nog wel weer een nieuwe poging zouden doen om een markt te zoeken. Dat dit vandaag niet gelukt was maar dat we wel weer een hele mooie dag hadden gehad. Toen aan de koffie/thee en de voetjes omhoog…. even internetten en naar bed. Op naar……

Donderdag 24 mei

Alweer goed geslapen! Na het ontbijt, zoals elke morgen even met mam geskyped,  kwam ik erachter dat er op donderdag een markt moest zijn in Oropesa …. nou ja zeg: op de Plaza del Toros

  

We vonden de Plaza en hadden nog even het probleem dat we de auto niet kwijt konden…. niet omdat het zo druk was maar omdat het niet duidelijk was óf we er mochten parkeren. Na Google translate bleek dat truckers er niet mochten staan: wij wel dus 🙂 En geloof het of niet er was géén markt 😉 hekken op slot en geen kramen of mensen. We liepen omhoog richting de burcht waar we besloten om niet naar binnen te gaan. Het is een ruïne waar ze ook nog eens met drilboren aan de gang waren: geen goede combi dus!

   We reden terug naar ons huis waar ik een lekkere fruitsalade maakte als lunch. Ik struinde wat op het internet rond en opperde om naar het Kasteel in Peñiscola te gaan. Chris was direct voor 🙂

      

     

     

  

We zetten de auto op een parkeerplaats, kochten een kaartje voor 4 uur en kronkelden ons via nauwe straatjes een weg naar boven. Aan de straatjes allemaal horeca én winkeltjes…. hè hè eindelijk 🙂 Eenmaal boven gekomen kochten we een entreekaartje voor het Castillo de Peñiscola. Mooi gerestaureerd kasteel met een prachtig uitzicht op zee en op de haven waar een visafslag was. Klein maar toch!

      We liepen het kasteel uit en toen kon ik helemaal los: koelkastmagneten, ter plekke gemaakte t-shirts voor de kleinkinderen, kleinigheidjes voor mam en RoPe, beker voor Ome Gerrit…. TOP! 🙂 Daarna liepen we weer naar beneden om een plek te vinden om iets te eten. Nou weet ik nog van onze allereerste keer in Spanje dat ik een Menu de Dia (menu van de dag) wel heel erg gaaf vond. Je maakt een keuze uit categorie 1 en daarna uit 2, kiest een dessert en dan ben je klaar voor 12,50 Euro. Het enige wat je erover heen betaald zijn drankjes of je moet kiezen voor water, bier of wijn want die zitten er wel weer bij in voor dezelfde prijs.

        

Wij kozen voor cola light, een salade, varkensfilet met ei en friet. Als toetje koos ik Flan (soort smaakloze pudding met een koffie-achtige saus erover) en Chris ijs. We namen nog koffie na. We hebben erg lekker gegeten en ook de bediening was erg leuk: ze stelden Chris de vraag of Holland ook op de flyer stond? Chris keek… zag géén Nederlands vlaggetje. Ik keek zijdelings mee en zag dat het over het WK voetbal ging 😉 euhm… nee…. daar doet Nederland dus even niet aan mee 🙂 daar snapten ze niks van hahaha Nederland was toch zo’n goed voetballand en Kruif was zo’n goede coach die had zelfs een standbeeld gekregen in Barcelona. Ik heb ze maar even uitgelegd dat Chris niet van de voetbal was maar ik wel. Toen kreeg ik een high-five hahaha ze waren erg verbaasd dat Chris niks met voetbal had.

We reden weer terug naar huis en spraken af dat we volgende week zeker nog 1 of 2 keer misschien wel terug gaan naar Peñiscola om ook de rest van het stadje te ontdekken én om nogmaals daar te gaan eten 🙂

Terug weer aan de koffie/thee en het internet even onveilig gemaakt.

Geplaatst in Algemeen | Één reactie