Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

Maandag 28 mei 2018

Na een weekendje rustig aan gedaan te hebben vonden we het tijd worden voor een nieuw doel: Sant Mateu een historisch stadje in het binnenland.

We hebben redelijk geslapen maar het houdt niet over. We begonnen met het geijkte ritueel: ontbijt, met mam geskyped en Chris maakte zijn loop-meters.

De weersvoorspelling was redelijk maar….

   boven de berg hierachter pakten de donkere wolken zich weer samen. Ondertussen weten we dat het niet veel oplevert: af en toe wat onweer maar dan alleen de donder zonder flitsen en verder niks. Dat durfden we wel aan dus. We maakten wel de afspraak dat, als het weer echt slecht zou zijn, we terug zouden gaan want ik hou niet van veel water wat dan een berg af moet… dat rijdt niet fijn!

   We besloten eerst thuis te lunchen en toen heb ik vreselijk gelachen: ik had nog een doosje staan waar nog 2 eitjes inzaten én we hadden bij de supermarkt een nieuw doosje met 6 eieren erbij mee genomen. Twee pannen op de plaat, boter erin…. tik de eerste twee eitjes in de eerste pan en toen…….. tik het volgende eitje en dat ging raar… het was net of hij niet stuk wilde. Oké, dan nog maar een keer en dan een beetje harder…. ging nog niet en toen zag ik ineens dat het gekookte eieren waren 🙂 🙂 🙂 nou ja zeg! Dus: 1 pan maar weer van de plaat en 2 eitjes gepeld. Smaakte prima!

      

We reden bij ons huis weg met 23 graden op de thermometer. We reden een mooie, alweer zeer kronkelige en steile, weg richting Sant Mateu. We kregen regen onderweg maar niet extreem. In het dal was het zo grijs dat je niks meer kon onderscheiden máár…. we zagen een gat in de bewolking komen dús kwam het goed 😉 hoopten wij 🙂

We kwamen aan in het dorp en vonden een dorpsplein met horeca waar we wel even koffie wilden drinken. Het regende nog steeds en rond het plein kon je nergens de auto kwijt. Oké, dan maar niet vandaag: we komen nog wel een keer terug want wat we zo vanuit de auto zagen maakt dat we wel een nieuwe poging willen doen maar dan ergens later in deze week als het droog is.

   Toen we vertrokken uit Oropesa was het 23 graden…. boven op de berg zakte de temperatuur naar 16,5 en later zelfs nog naar 15,5 graden. Wat een verschil!

   

We besloten door te rijden richting de kust: Peñiscola dan maar. Vaak is het aan de kust beter weer toch? Nope…. vandaag niet dus! We zetten de auto op een parkeerplaats en namen plaats op een terras recht tegenover de auto hahaha. Tja, géén regenjas en géén paraplu’s mee dus 🙂  O, ik vergeet nog helemaal te vertellen dat de koffie (Americano) hier stinkend duur is… wel 1,50 Euro per kop. Kom daar in Nederland maar eens om! Het was inmiddels aardig droog geworden en we liepen een rondje door het stadje.

      Daarna weer in de auto terug naar Oropesa del Mar. Waar ons appartementengebouw notabene in de zon lag…. nou ja…. misschien hadden we beter thuis kunnen blijven. Maar ook hier had het wel degelijk geregend hoor 😉 We hadden bedacht om pizza te gaan eten bij San Louis in Benicassím en dus hadden we tijd om even “niks” te doen want dat restaurant gaat pas om 8 uur ‘s avonds open. Ik bedacht ineens dat we ook eerst wel even hier in Marina D’or konden kijken. Chris had namelijk nog véél meer horeca ontdekt 🙂 handig hoor die 5000 stappen van hem!

  Hup…. in de auto…. klein stukje rijden…. auto op de parkeerplaats en dan dit tegenkomen: prachtig!

      

We liepen wat rond en kwamen bij Pizzeria Rustica. Er stond een aardige dame bij de ingang en die probeerde ons, Spaans pratend, binnen te krijgen. Ik vroeg of ze Engels sprak: nee dus! Ik vroeg of ze dan de kaart in het Engels hadden: ja hoor… mooi! Daarna kwam er een ober aan die ons in het Engels aansprak, enige uitleg over de kaart gaf en zei dat, als we vragen hadden, we het aan hem konden vragen. Oké…. naar binnen dan maar 🙂 In no time werd er een extra stoel bij onze tafel geschoven zodat ik mijn tas daar op kon zetten…. het zijn van die kleine dingen! We kozen beide voor Cola light… o nee…. ze hadden alleen maar Pepsi Max. Nou vooruit dan maar 🙂 we bestelden beiden een nr. 29 Mexicana pizza. Ik vroeg of ze een broodmandje vooraf hadden? De ober kijkt me verschrikt aan en vraagt: als vooraf bij de pizza? Ik beaam, maar afgaand op zijn gezichtsuitdrukking hebben we maar gezegd doe maar niet dan…. dat leek hem een héél goed plan! Toen de pizza’s kwamen snapten wij óók waarom er geen broodmandje aan vooraf moest….. jeetje, wat gigantisch groot én erg lekker. Chris twijfelde over een toetje maar als ze nou iets bijzonders hadden…. en dat hadden ze dus: géén idee hoe het heette want de ober wist het niet te vertalen in het Engels. Het was een soort doordrenkte cake/pudding met karamelsaus en slagroom. Erg machtig maar wel bijzonder! Daarna nog een kopje koffie en toen….

      zagen we dat de lampjes aan waren! Och…. en dáár word ik zó blij van 🙂 De tweede foto is van een park. Die gaan we nog bezoeken als het licht is: er staan nl allemaal beelden die nu niet verlicht waren dus denken we dat dat mooier is om overdag te zien.

Terug in ons huis ging Chris douchen en naar bed…. en ik ging nog even aan de rooibosthee en probeerde Spoorloos te kijken. Dat was nog wel even een dingetje maar uiteindelijk is het met veel haperingen gelukt!

Morgen? Nog géén plannen…..

Dit bericht is geplaatst in Algemeen. Bookmark de permalink.

3 reacties op Oropesa del Mar Spanje 20 mei – 3 juni 2018

  1. mambro schreef:

    Dank voor het mooie leesvoer.

  2. Roely schreef:

    Ik ben weer bij hoor! Volgens mijn heet het toetje een flan.
    Wel jammer van het weer maar… het zorgt er ook voor dat het tempo lekker laag ligt en dat is heel niet verkeerd! Hasta luego!

  3. Ina schreef:

    Het is zeker géén Flan…. hier zit een soort cake bij door en Flan is alleen pudding. Wel beide met karamelsaus jammie 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*
To prove you're a person (not a spam script), type the security word shown in the picture. Click on the picture to hear an audio file of the word.
Anti-spam image